Select Page

Zaterdagchaos

Zaterdagchaos

Sinds kort ben ik een voetbalmoeder. Zoonlief zit tegenwoordig op voetbal wat betekent dat onze eerst zo rustige weekenden niet meer zo rustig zijn. Ook doordeweeks is het niet meer zo rustig. Speelafspraakjes moeten opgeschort worden vanwege trainingen en uitslapen op zaterdag zit er ook niet meer in. En aangezien dochterlief nog op zwemles zit, is het helemaal aanpoten. En dus hebben we last van een heuse zaterdagchaos.

Want ja, hoewel ik gewend ben om doordeweeks vroeg op te staan om de kinderen naar school te brengen en het weekend bekend staat om een beetje bij te tanken valt dat sinds kort vies tegen. Ik weet niet wie het bedacht heeft, maar iemand vond het nodig om de wedstrijden op zaterdag zo vroeg mogelijk te plannen. Ik geef toe dat het zo zijn voordelen heeft. Zodra het is afgelopen heb je eigenlijk de hele zaterdag om lekker je huishouden te doen bijvoorbeeld. Maar bij thuiskomst ziet mijn bed er toch wel erg verleidelijk uit. Bovendien is het na de wedstrijd aanpoten, want dochterlief moet meteen door naar zwemles. Zoals ik al zei, zaterdagchaos.

De eerste wedstrijd van zoonlief was aandoenlijk.

Ze moesten uit tegen een team wat al enige ervaring had. Dat was te zien, want ze verloren met 18-1. Vertederd keek ik naar m’n zoon die meer interesse had in het doel om er in te hangen en de swiss uit te voeren dan in het voetbal. De tweede wedstrijd ging toch echt beter. En terwijl ik om mij heen keek zag ik ze staan. Verschillende soorten voetbalouders.

         De sowieso niet sportieve voetbalouders. Je ziet het aan alles dat ze zelf niet sportief zijn. Uiteraard trots op hun kroost, maar staan (al dan niet rokend) langs de lijn als een zoutzak, joggingbroek aan en het haar in een warrige knot of voor de mannen een out-of-bed look. Communiceren weinig.

         De overdreven sociale voetbalouders. Staan in een kluitje langs de lijn de laatste roddels te bespreken. Hun zoon of dochter wordt de nieuwe Messi of Lieke Martens. Konden vaak in de buik al praten en lopen. Houden nog net geen wedstrijdje wie de meeste loten verkoopt voor hun club.

         De fanatieke voetbalouders. Hebben een direct lijntje met de trainer. Weten het ook vaak beter dan de trainer. Hebben zelf nog nooit een bal aangeraakt maar weten zeker dat hun zoon of dochter beter af is in de spits en het is absoluut niet nodig om ze als wissel in te zetten. Geven zoveel aanwijzingen langs de lijn dat de kinderen op een gegeven moment niet meer weten naar wie ze moeten luisteren. Hebben de neiging om te lijden aan grootheidswaan.

Zelf ben ik de sowieso niet een sportieve voetbalouder.

Ik juich wel keihard als zoonlief een doelpunt maakt, dat spreekt voor zich. Maar moet er niet aan denken om zoveel te rennen. Ik vind mezelf al sportief genoeg als ik zoonlief naar voetbal breng. Zodra de wedstrijd is afgelopen herinner ik hem eraan dat zijn zusje nog moet zwemmen en dat hij moet opschieten. En natuurlijk doet hij dat niet. Dus zijn we blij als dochterlief nog op tijd op zwemles is. En na alle hectiek in de ochtend ben ik blij als we weer thuiskomen. Gelukkig heb ik nog tijd zat om het huishouden te doen. Maar eerst een kop koffie.

Tot volgende week. Xxx

 

About The Author

Renate

Hallo, ik ben dus Renate, 29 jaar oud en woonachtig in het pittoreske dorpje Dinxperlo in de Achterhoek. Ik heb 2 kinderen, Joshua van 7 jaar en Julia van 5 jaar. Ik ben inmiddels 4 jaar getrouwd, en 8 jaar samen met mijn grote liefde die ik al mijn halve leven ken. We hebben 2 katten en 1 hond. Mijn huishouden is eigenlijk niet helemaal zoals het hoort. Sterker nog, het is altijd een chaos. Mijn man werkt meer dan 40 uur in de week en ik ben thuismama. Je zou dus denken dat mijn huishouden op rolletjes zou lopen......

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Categorieën




Nieuwsbrief en schema’s

* indicates required


Nieuwsbrieven


Bekijk ons cursusaanbod

Over Slim Huishouden

Pin It on Pinterest

Share This
X