Select Page

Opruimwoede

Opruimwoede

Je kent het vast wel. Een kast, kelder, zolder of bijkeuken moet worden opgeruimd. Je ziet overal rommel wat weg kan of meteen in de container gedeponeerd kan worden. Tijdens het opruimen kom je weer allerlei dingen tegen waarvan je dacht dat je ze al jaren geleden had weggegooid. Zo ook hier.

Mijn man was vrij en kwam op het idee om de bijkeuken op te ruimen. Dit was ook wel nodig, want onze zoon moest de volgende dag voetballen en was zijn scheenbeschermers kwijt. Zoonlief is namelijk net zo chaotisch als ik. Een weldenkend mens had al ruim van te voren gezocht naar de spullen, zodat er geen stress voor die tijd zou zijn, maar hier niet. En dus gingen we als een wervelwind door de bijkeuken. Althans, manlief. Ik niet. Ik heb namelijk een gruwelijke hekel aan opruimen wanneer het een chaos is. Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen. Het gaat dan zo:

Hé, een vaas! Die heb ik al een hele tijd niet meer gezien, hier lag het dus!

Oh, dat kan wel weg. Nee! Toch niet! Dat kunnen we wel verkopen op de rommelmarkt!

Hm, ik heb nu wel trek in een kop koffie.

Het is handig als we mandjes hebben om alles in te ruimen, ik ga naar de Action.

Wat eten we vanavond?

Waar laat je alles?

Uiteindelijk was een groot deel opgeruimd. En dan komt het lastigste gedeelte: waar láát je al die rotzooi?! De stort was geen optie, die was dicht. Containers zaten zo goed als vol door de andere rotzooi. Dus dan ga je maar verplaatsen. Ongeveer 15% is uiteindelijk weggegooid, 35% is echt goed opgeruimd, 50% is verplaatst. En dus ziet het er voor het oog ontzettend netjes uit, maar trek je een kast open, wordt je bedolven onder spullen die wellicht verkocht kunnen worden, spullen die je ver, ver in de toekomst nog wel kunt gebruiken en spullen die je ergens anders niet kwijt kan.

‘Een halfuur later hebben ze nog niks gedaan en krijgen ze last van een selectief geheugen’

Maar niet alleen manlief en ik moesten opruimen. De kinderen ook. En ik hou al niet van opruimen, kun je nagaan hoe de kinderen dat vinden. Eerst vraag je het lief. Kinderen beginnen te zuchten, kreunen en te steunen. Een halfuur later hebben ze nog niks gedaan en krijgen ze last van een selectief geheugen. Dan maar wat harder optreden en nogmaals vragen. Dochterlief begint dramatisch te doen en verteld dat dit de saaiste dag van haar leven is, zoonlief kan niet meer praten en kreunt alleen maar. Uiteindelijk zwichten ze en gaan ze opruimen. Zoonlief heeft goed opgeruimd en ik geef hem daarvoor ook complimentjes. Ook dochterlief heeft goed opgeruimd, en ook haar geef ik complimentjes. Missie geslaagd.

De volgende dag wil ik kleren pakken uit de kast van dochterlief. Ik trek de kast open en wordt bedolven onder barbies, my little pony’s en allerlei ander speelgoed. Ik ben dus duidelijk niet de enige met het verplaatsingsyndroom.

Tot volgende week. Xxx

 

About The Author

Renate

Hallo, ik ben dus Renate, 29 jaar oud en woonachtig in het pittoreske dorpje Dinxperlo in de Achterhoek. Ik heb 2 kinderen, Joshua van 7 jaar en Julia van 5 jaar. Ik ben inmiddels 4 jaar getrouwd, en 8 jaar samen met mijn grote liefde die ik al mijn halve leven ken. We hebben 2 katten en 1 hond. Mijn huishouden is eigenlijk niet helemaal zoals het hoort. Sterker nog, het is altijd een chaos. Mijn man werkt meer dan 40 uur in de week en ik ben thuismama. Je zou dus denken dat mijn huishouden op rolletjes zou lopen......

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Categorieën




Nieuwsbrief en schema’s

* indicates required


Nieuwsbrieven


Bekijk ons cursusaanbod

Over Slim Huishouden

Pin It on Pinterest

Share This
X